WE DONT KNOW ANYTHING

are we satisfied enough. if u care just think about it.

pada pagi kelmarin bangun2 tdo je trus dok dpn tv tgk ape cyte yg mak sedang tonton.

its human ape ntah tajuknye kat 303.

haaa tajuk dokumentari tu 'wednesday special' haa btol la tu.

sblm ni xpenah terpikir pun nak tangkap ikan tuna tu cmne rupenye. kesah plak saya nak amek tahu sume ni.

tp pd hari itu saya dan mak agk terlopong dan menonong menonton org2 filipin tangkap ikan tuna ni haaa. sgt DASYAT carenye.

yg jadi nelayan2 tu sume laki2 je. ade tua muda krepot sume lengkap la kan hek.

tapi satu la dorg ni sume org susah. miskin. tgk rumah dorg n ape yg dorg mkn sgt daif.

berbalik kdp cerita tuna ni bukan senag nak tangkap si tuna ni nookk.

punyela payah kalo kite2 yg ngade2 ni nak tangkap. dorg mcm hati kering n sgt tahan lasak. bayangkan dok ats sampan smbil ombak2 kuat huyung hayang smpan tu dgn panas terik gilaaa. hussshhh.

demi utk mendptkan tuna yg pada mreka sgt berharge dan boleh bwat duit.

ade wartawan ni interview sorg nelayan ni. tny die nape nak sgt tuna. pastu die jwb die nak gune duit yg die jual tuna tu utk pegy klinik. sbb die dah tua sakit2 sume. pastu ade sorg ni plak,nak beli beg skola adik laki die. parents dorg dah meninggal. umur br 16 tahun tp tanggungjwb mcm seorg ayah.

pastu bile dah dpt tangkap tuna tu gembira di muka mreka sgt terpancar. krn mreka dok kat tgh2 laut slame sbulan lbh. sbb bukan sng nak cari tuna kat laut tu.sbb mb tuna2 skrg dah bijak2 blake nak maen nyorok2.

pastu bile tgk yg xdpt tangkap tu sedih sgt tgk. saya dgn mak plak yg beriye sedih walhal yg xdpt tuna rilex je. bukan ape sbb sape yg xdpt bawak balik tuna xkan diberi wang kire mcm gaji laaa. sedih xsedih mcmtu. punyelaaa lame dok tgh2 alam laut jin bertendang tu pastu balik xbwk pape hasil.

ape2pun disini saya sudah mulai menghargai tuna sehingga terniat juga utk tidak lg mkn tuna krn memikirkan kesusahan utk mendptkannya.

SAYA SAYANG MEREKA,NELAYAN TUNA DI FILIPINA(btol ke eja name negare ni)

:D